En ik kom tot rust bij U...

Lidewij

Het is de natste zomer van de afgelopen eeuw. In Nederland staat de douche iedere dag aan, staan campings onder water en ligt er geen hond of kip op het strand. Zo trekt Lidewij op 20 juli de deur dicht: “Heerlijk weg, op vakantie, naar de zon, de bergen en de rust...”

3 dagen later...
Wolken voor haar gezicht, geen zon te zien en een hele hoop gepraat in de gondel op weg naar de Monte Generosso. Boven aangekomen, is iedereen adembenemend stil. De lucht is helemaal opgeklaard, in de verte zie je de Alpen en de Apennijnen en als je naar beneden kijkt het meer van Lugano. “Ik wilde altijd al een keer naar de bergen, maar dat het zo mooi zou zijn had ik nooit verwacht.” Al snel is de stilte veranderd in enthousiaste gesprekken. “Bovenop het zonneterras is het heerlijk genieten van de zon en de gezelligheid met elkaar. De helft van de groep ontbreekt alleen nog, zij gingen de berg van ruim 1700 meter wel even lopend trotseren, én dat lukte! Nadat ze weer een beetje op adem gekomen waren gingen we weer terug, met 18 man de wolken in.”

Shoppen
Van de bergen naar dé shopstad van Europa, Milaan! Daar aangekomen blijken de echte Prada handtasjes van € 500,- of meer toch wel iets boven het budget te zijn en gaan we op zoek naar de iets goedkopere zaakjes. Wie kan je daarvoor beter de weg vragen dan een Italiaanse politieagent? Helaas spreekt deze beperkt Engels en verandert het shoppen in alleen kijken. “En nee, we hebben niet alleen winkeletalages gezien, ook de schitterende Dom, het San Siro stadion en het Teatro alla Scala hebben we bezocht. En om toch maar niet met een lege maag naar onze camping terug te keren, hebben we de beste ijssalon van Milaan leeggekocht!”

Stilte
Het is niet alleen stil tijdens adembenemende panorama uitzichten of tijdens het bezoek aan de Dom van Milaan, maar ook tijdens de stille tijd die iedere dag wordt gehouden. Lidewij: “Dat zijn vaak de mooiste momenten van de reis. Niet dat we altijd stil zijn, gelukkig niet! We zingen veel met de groep en in ons stille tijd-groepje van drie praten we uren achter elkaar over onze relatie met Jezus, over geloofsvragen en over andere dingen die ons bezig houden.”
“Ons favoriete plekje is het dorp Meride. Lopend met de Bijbel in de hand gaan we steeds naar dat ene hoekje, bij dat ene kapelletje. Daar hebben we zoveel goede gesprekken en ontstaan diepe vriendschappen door een lach en een traan heen.”
“Het is zo mooi, je verschilt soms zo van elkaar, maar samen hebben we één fundament, één geloof en één Redder.” En juist daar op dat ene hoekje, bij dat ene kappelletje komen we tot rust, tot rust bij U.
 

Frans

Een vakantie om nooit te vergeten

Helemaal doorweekt komt Frans de Bruin het pad op fietsen. Niet voor niets denkt hij verlangend terug aan de schitterende vakantie met CrossRoads op Terschelling. Het is alweer een halfjaar geleden, maar iedere dag geniet hij weer van wat hij daar op Terschelling heeft meegemaakt.

“Het begon allemaal toen Niels met het idee kwam om met CrossRoads naar Terschelling te gaan. Nou ja, Niels… Judith en Annelie hadden die vakantie geboekt. Ik houd er echt van om heerlijk tot rust te komen in de vakantie en waar kan dat beter dan op Terschelling? Het eiland bestaat voor 80 procent uit natuurgebied, ligt aan zee en heeft meer zonuren dan de rest van Nederland. De keuze was snel gemaakt: we gaan!”

“De vakantievoorpret begon al snel. Via de website van CrossRoads kwam ik in contact met mijn reisgenoten Jelle en Corné. We wisselden elkaars nummers uit en spraken elkaar wekelijks op MSN. We hadden veel lol samen en keken iedere keer met meer verlangen naar de vakantie uit. Het vasteland verlaten, lekker relaxen en zonnen…”

“Eindelijk was het dan zover. De pont lag klaar en iedereen bereikte veilig de haven van Terschelling. Daar pakten we de fiets en reden naar de camping, die omgeven was door prachtige natuur. De sfeer in de groep was vanaf het begin af aan geweldig. Een van de eerste groepsopdrachten was het maken van een Emmaüswandeling. In groepjes van twee liepen we over het strand en bespraken we verschillende geloofsvragen. Dat was zo mooi! Zonder dat je elkaar goed kent, deel je dingen waar het echt om gaat in het leven. We hebben ook samen gebeden. Dat is in het begin best eng, maar je merkt gewoon dat God je daarbij helpt.”

“Tijdens de vakantie hebben we lekker gerelaxt, maar ook veel activiteiten gedaan. Zo gingen we wadlopen (inclusief modder gooien en buikschuiven), zwemmen bij maanlicht, op zeehondenexpeditie, en hebben we heerlijk bij het kampvuur gezeten. Kampvuurspelletjes en spannende verhalen mochten natuurlijk niet ontbreken. De tijd vloog: de bonte avond kwam veel te snel. We leefden ons helemaal uit met sketches en het spel Ik hou van Holland. Het was echt een heel gave vakantie, de groep was top en we hebben zoveel beleefd… Maar wat me het meest is bijgebleven is een opdracht die we moesten uitvoeren tijdens één van de Bijbelstudies.”

“Iedere dag hadden we een moment van stille tijd, een soort Bijbelstudie met z’n vieren. We hadden zulke fijne gesprekken: ‘dat geeft je echt opkickers!’ Onze verschillende kerkelijke achtergronden zorgden niet voor scheiding, maar brachten ons juist samen. Tijdens een van de avonden moesten we een brief aan God schrijven. Ik liep in mijn eentje de zandberg op, met mijn gedachten nog helemaal bij de Bijbelstudie en het getuigenis dat iemand van de leiding zojuist gegeven had. Terwijl ik omhoog liep, ervoer ik meer en meer Zijn rust en voelde ik dat God bij me was. Toen ik bovenop de berg was aangekomen, ging ik zitten. De zon zakte precies op dat moment langzaam achter de horizon. Het was écht een knipoog van God! Daarna kon ik Hem alleen nog maar danken voor Zijn geweldige grootheid, goedheid en genade. Nu is er nog maar één ding dat ik niet begrijp: hoe kan je nou geloven dat er geen God is en dat je leeft zonder doel?!”

Meer weten? Kijk op www.wijwetenwaar.nl
 

De muziekweek van Romy

Geen twee, maar dertig minuten stilte

Het eind van de zomervakantie in 2007 komt in zicht. Nog even, dan moet ik weer naar school. Terwijl ik mijn cola drink, denk ik alweer aan volgend jaar zomer. Hoe zou mijn ideale vakantie eruitzien? Opeens vliegt de poort open. Een enthousiaste Margreet stormt binnen. Nadat ze op adem gekomen is, vertelt ze dat ze dé vakantie van haar leven heeft gehad en ook ik volgend jaar zeker mee moet gaan.

Een jaar later is een auto met drie enthousiaste meiden op weg naar de muziekweek van CrossRoads. Want dat is de vakantie die ik moet meemaken van Margreet. Nadat ook Lotte de verhalen gehoord had, besluiten we de vakantie direct te boeken. Vol spanning tellen we de dagen af. Nu ik eindelijk onderweg ben, schiet er van alles door mijn hoofd: als ik maar niet verkouden wordt, als ik maar geen schorre stem krijg, als… Maar er gaat niets fout. Alles is nog mooier en beter dan ik me had voor kunnen stellen.

In Driebergen aangekomen, weten we meteen dat dit een heel bijzondere plek is. Een plek om jongeren te ontmoeten die óók gek zijn op muziek. Al snel krijgen we te horen hoe de bands samengesteld worden. A dream come true: samen vormen we onze eerste echte band.
Vol passie gaan we aan de slag. We coveren bekende nummers en testen elkaars kwaliteiten. Gelukkig maakt het niet uit dat ik nog niet zoveel ervaring heb met zingen. Iedereen is gewoon helemaal zichzelf. Dat voelt zó relaxed!

Al snel schrijven we eigen nummers voor onze band, die we Funky Little Room genoemd hebben. Een nummer schrijven is niet makkelijk hoor! Niemand van onze band is hier ervaren in. Gelukkig hebben we een persoonlijke begeleider die ons goede tips geeft. Ons eerste nummer staat zo op papier, op één zin na. Na ruim een halfuur hard nadenken over de afsluitende zin zeg ik: “ Hé! Er loopt een hond voorbij!”. En dat wordt de knallende afsluiter van ons eerste nummer.

Wat krijg je als je een groep muzikale jongeren samen in een gebouw propt? Altijd en overal muziek! Om de rust te bewaren, moeten we ons aan de volgende regel houden: dertig minuten stilte voor, tijdens, en na het eten. Tja, en ’s nachts natuurlijk. Maar de mooiste momenten van stilte zijn de momenten van stille tijd. In groepjes van vier denken we na over ons geloof. Iedereen komt uit een andere kerk. Juist daarom leren we veel van elkaar. Er zijn jongeren bij die iedere week een praiseband leiden, maar ook jongeren die (nog) niet zoveel doen met het geloof. Soms merk ik dat er geestelijke strijd is, maar God overwint.

Na afloop van de praisedienst krijgen we de opdracht om een brief aan God te schrijven. Je mag alles opschrijven wat je met Hem wilt delen, of dat nou honderden vragen zijn of zonden waar je al jaren aan vastzit. De jongeren zoeken in alle stilte een plekje op in de zaal en beginnen aan hun brief. Buiten knappert het kampvuur. Na een kort gebed gooien we één voor één onze brief in het vuur en weten, dat Hij je vergeven heeft, dat Hij zal antwoorden op het juiste moment. Ik merk en voel dat er een liefdevolle Vader is , iemand de er altijd voor mij zal zijn en in iedere situatie zal helpen. Na afloop van de muziekweek zijn we allemaal een beetje veranderd: we staan sterker in ons geloof!

Meer weten? Kijk op www.wijwetenwaar.nl
 

Elianne

Op de thee bij Elianne

Het appartement in Overvecht Noord is klein maar fijn. De keukenkastjes zijn rood geverfd en er prijken roze bloemetjes op de eettafel. Een goedlachse Elianne vult de vierkante ruimte met huiselijkheid. Afgelopen zomer leidde Elianne een tienervakantie van Crossroads, een organisatie die christelijke reizen voor jongeren organiseert. Gezeten aan de keukentafel vertelt ze enthousiast over haar ervaringen als reisleidster. “Kopje thee erbij?” vraagt ze. Waarom ook niet? Al theedrinkend komen er heel wat verhalen los.

Het is zomer 2010. Elianne gaat op reis naar Terschelling en maakt zich klaar voor een geweldige, maar slopende vakantie. Aangekomen op het eiland wordt Elianne meteen in het diepe gegooid: met haar weinige kampeerervaring zet ze in de stromende regen een grote groepstent op. Gelukkig komt even later de zon tevoorschijn. Als de jongeren arriveren, kan het feest beginnen. Zwemmen, fietsen, winkelen, sport en spel… de tieners zijn niet moe te krijgen. Voor de leiding is dat wel anders. “Aan het eind van de dag ben je echt helemaal kapot!” zucht Elianne. Gelukkig krijg je hier veel voor terug. “Het contact met de tieners is heel waardevol. Vaak gedragen de jongeren zich best wel stoer. Maar bij een Bijbelstudie kunnen ze heel serieus uit de hoek komen.”

Iedere avond organiseert de leiding een dagsluiting. Daarbij komen de grote en kleine vragen van het geloof aan bod. “Het gaat echt om de basics,” vertelt Elianne. Ook bespreekt ze alledaagse situaties met de jongeren. Hoe ga je om met niet-christelijke vrienden? En bidden, hoe doe je dat eigenlijk? Een meisje van veertien vraagt zich af hoe ze Gods stem kan verstaan; een jongen worstelt met liefdesverdriet. “Er zijn grote verschillen binnen de groep. Sommige kinderen vinden het lastig om op een persoonlijke manier over hun geloof te praten. Het is daarom belangrijk om aan te sluiten bij hun belevingswereld.” De deelnemers zijn afkomstig uit verschillende kerken. Sommigen zijn actief betrokken bij hun eigen gemeente, anderen gaan haast nooit naar de kerk. “Juist door een week lang met elkaar op te trekken, leer je op elkaar te vertrouwen en dingen met elkaar te delen.”

De vakantie vliegt voorbij. Al snel staat de bonte avond voor de deur. Na een lange nacht is het tijd om naar huis te gaan. De jongeren pakken hun koffers, de leiding ruimt het terrein op. Hoe kijkt Elianne terug op deze intensieve week? “De jongeren hebben mogen ontdekken dat God er altijd voor hen is. Hij is de basis waarop je kunt terugvallen. Dat is het allerbelangrijkste.”

Meer weten? Kijk op www.wijwetenwaar.nl
 

Chris & Geert

De ideale hobbyvakantie

“Afgelopen zomer was het dan zover: we hadden onze ideale vakantie gevonden! Een vakantie waar we helemaal ons ding konden doen. Geen wereldreis of strandvakantie, maar een week lang bezig zijn met onze grootste hobby… muziek maken in een eigen band!

We gaan al jaren op vakantie met de HGJB en Oase, maar deze muziekweek van CrossRoads overtrof alle voorgaande vakanties. Juist omdat de reis zo persoonlijk was, juist omdat we zoveel leerden van elkaar en van God Zelf. We gingen op pad met een groep van ongeveer 20 jongeren. Genoeg mensen om vier bandjes samen te stellen. Het moment was daar: eindelijk kregen we onze eigen band! Samen met twee zangeressen en een drummer speelde we de ene cover na de andere. Wijzelf gingen helemaal los op de bas, elektrische of akoestische gitaar. Aan alles was gedacht. De zaal was omgebouwd tot repetitieruimte en iedere band kreeg een professionele begeleider. Iedere dag hebben we veel, heel veel gerepeteerd, eigen nummers geschreven, veel gelachen en met elkaar genoten van alle mooie momenten.

We hadden ook vrije tijd hoor, om nóg meer te repeteren of lekker te chillen. Maar het meest waardevol waren toch wel de Bijbelstudies. Iedere dag dachten we na over een gedeelte uit de Bijbel waarin muziek centraal staat. We bespraken lofprijzing in de Psalmen, maar ook de Klaagliederen. En we stonden stil bij de vraag waarom God ons eigenlijk muziek gegeven heeft. Tijdens deze bijzondere momenten merkten wij dat je als groep één doelt hebt, namelijk om God te eren met alles wat je hebt. De muren tussen de verschillende kerken vielen weg. Daardoor konden we heel open over ons persoonlijk geloof en onze relatie met Jezus praten. Vaak heb je dezelfde geloofsvragen als andere jongeren. Samen ga op zoek naar antwoorden. Die gemeenschap met elkaar bouwt je op en geeft je nog meer energie om voor Hem te gaan.

De week ging veel te snel voorbij. We hebben enorm genoten en veel geleerd over onszelf, over het spelen in een band en over God. Want Hijzelf zorgde er zonder meer voor dat het zo’n toffe vakantie was!”
 

Isebrand

Samen in de naam van Jezus…

Eindelijk, eindelijk was daar dan het basiskamp waar ik mijn bivak kon opzetten. Na een dag vol avontuur in de Midi-Pyreneeën verlangde ik zó naar die warme slaapzak en het heerlijk dunne slaapmatje waarop ik helemaal tot rust kon komen. Rust…

Nog geen halfuur later hoorde ik geritsel in de bosjes, een grote lamp werd aangeknipt. Iedereen was weer helemaal wakker. We kregen de volgende opdracht, een raadsel:
N43 21.428. E2.37.987 en het licht wijst je de weg. Voor zonsopgang ben je terug met de oplossing.
Een nieuwe uitdaging lag voor ons. Na uren zoeken vonden we de oplossing, met aanwijzingen op de GPS. En wat verdieen we? Ja, dat is natuurlijk nog een verrassing. Tsja. En toen, eindelijk, eindelijk hadden we werkelijk onze rust verdiend.

Hoe het allemaal begon? Drie jaar geleden hoorde ik van mijn nichtje dat zij de ideale vakantie voor mij had gevonden. Ik houd nogal van avontuur en lekker actief bezig zijn. Soms net even iets extremer dan normaal. Zij gaf me de reisgids van CrossRoads. Mijn oog viel gelijk op de Back2Basic reis naar Zuid-Frankrijk. Samen met mijn broer ging ik de uitdaging aan. Iedere dag bepakt en bezakt de bossen in, klimmen, abseilen, GPS-tochten, mountainbiken, canyontocht, opdrachten uitvoeren in the middle of nowhere. Als we al mensen tegenkwamen dan konden we die niet verstaan. Een Fransman die Engels spreekt is immers zeer zeldzaam.

Van zeventien losse individuen waren we na een week een hechte groep geworden. We deelden van alles met elkaar. Vooral de momenten van stille tijd waren erg bijzonder. In kleine groepjes dachten we na over wie Jezus voor ons is. Het waren hele mooie momenten, waarin je jezelf, de ander en vooral God leert kennen. Ook bespraken we geloofsvragen met elkaar, vragen waar je in je eentje niet uitkomt. Zo scherp je elkaar aan en ga je nog meer zien waar het in het leven om draait. Juist doordat iedereen nieuw is in de groep durf je meer te delen. Zo heb ik geleerd om met anderen samen te bidden en ieder probleem bij God te brengen. Dan voel je en merk je dat je écht Zijn kind mag zijn en dat Hij altijd naar je luistert. Er heerste een sfeer van veiligheid en vertrouwen in de groep. Ik kon écht mezelf zijn. De onderlinge verschillen tussen kerken waren opeens niet zo belangrijk meer. We waren samen in de naam van Jezus.
 

Marloes

Van het Eftelingstadje Český Krumlov tot het schitterende Reuzengebergte

Het is al laat op de avond. Een groepje jongeren loopt door de straten van Praag. Ze genieten van de schitterende lichtjes die overal tevoorschijn zijn gekomen, nu het schemer de Tsjechische hoofdstad heeft overvallen. De groep zoekt naar gebouwen die er niet mooi uitzien – de missie mislukt.
“Alles is zo mooi daar,” zegt Marloes Dankers vol enthousiasme als ze terugdenkt aan de geslaagde CrossRoads vakantie van afgelopen zomer. “Er is daar zo’n geweldige sfeer. De schitterende oude huizen, de Karelsbrug met daaronder de rivier de Moldau die dwars door de stad heen slingert en steeds weer het schitterende uitzicht op de Praagse Burcht… Ik heb echt genoten!”

“Het is ruim een half jaar geleden dat ik in Tsjechië ben geweest, maar nu de herinneringen boven komen, verlang ik alweer naar de volgende zomervakantie! Nee, het was geen gewoon stedentripje wat ik zojuist beschreef, maar een kampeertrekking in Tsjechië, met Praag als hoogtepunt van de reis. Nou ja, eigenlijk was er niet echt één hoogtepunt, want dan doe ik teveel af aan de gezellige groep, de kampsfeer, de diepgaande gesprekken en de mooie momenten met elkaar en vooral met God! Dat is zo bijzonder: juist tijdens de vakantie mag je alles achterlaten en stilstaan bij de dingen die er echt toe doen, zoals de schoonheid van de natuur en cultuur die God ons wil laten zien.”

“Hoe dat allemaal begonnen is? Vier jaar geleden vroeg mijn beste vriendin Astrid of ik het niet leuk zou vinden om mee te gaan op kampeertrekking naar Noorwegen. Van het drukke chaotische stadsleven in Utrecht naar de allesomvattende stilte van Noorwegen… dat leek mij wel wat! Zo is het eigenlijk drie jaar lang gegaan. Afgelopen zomer ben ik dus naar Tsjechië geweest. We zijn van camping naar camping getrokken en hebben onderweg zoveel gezien: van het Eftelingstadje Český Krumlov tot het schitterende Reuzengebergte. Tijdens de trekking zijn we heel sportief bezig geweest. Zo hebben we veel gefietst, gerodeld en geklommen. Uiteraard hebben we ook heerlijk uitgerust en gerelaxt. Het spel wat iedereen nog eens zou moeten spelen is Wiggel en Waggel. Succes verzekerd rondom het kampvuur!”

“Wat me ieder jaar opvalt, zijn de gezellige jongeren die ik tijdens deze reizen ontmoet. Je kent elkaar totaal niet, maar binnen enkele uren ontstaan de beste vriendschappen. Wat ook interessant is, zijn de diverse christelijke achtergronden van de jongeren. De verhalen en meningen over de verschillende gemeenten zetten je aan het denken, waardoor je er meer en meer achterkomt wat je zelf gelooft. Soms ontstaan hevige discussies, maar meestal zijn het diepe gesprekken, die je niet afbreken, maar je juist opbouwen. Dan merk je gewoon dat er maar weinig verschillen zijn tussen de gemeenten en dat je allemaal bouwt op hetzelfde fundament: Jezus!”

“Vooral tijdens de gezamenlijke momenten van stille tijd ontdek je steeds meer wie God is. Je leert om open over je geloof te praten en deelt met anderen wat je bezighoudt in het leven. Er is oog en oor voor elkaar. Juist in de vakantie heb je alle tijd om stil te staan bij God. Dan zie je dat Hij er altijd voor je is, dat Hij jou en anderen draagt – ook als het moeilijk is. Dan weet je dat God altijd trouw en toegewijd is naar ons toe. Want God laat het werk van Zijn handen nooit los.”

Thijs

Grenzen verleggen in Tsjechië

In een studentenhuis in Delft hangt een grote kaart van Tsjechië aan de muur. Op de landkaart prijkt een netwerk van punaises. De gemarkeerde route begint in het Reuzengebergte, doorkruist Praag en eindigt in het zuidelijkste puntje van het Oost-Europese land, bij het Lipnomeer. Thijs en Marco lezen hun weg door kleurrijke fotoboeken en reisgidsen, op zoek naar interessante bezienswaardigheden en routes. De twee vrienden bereiden zich voor op ‘hun’ kampeertrekking naar Tsjechië.
Dit is de eerste keer dat Thijs als reisleider op pad gaat met CrossRoads, een christelijke reisorganisatie die actieve reizen voor jongeren organiseert. Een mooie uitdaging, vindt Thijs. “Het is voor mij een stukje dienstbaarheid. Het is echt fantastisch om er samen met een groep jongeren opuit te trekken. En als je reisleider bent, krijg je natuurlijk korting op de reissom…” Dat laatste is als student ook niet onbelangrijk.

Met een afgeladen bus én een aanhanger gaan de jongeren op pad. De groep is behoorlijk divers. De deelnemers komen uit het hele land en hebben verschillende kerkelijke achtergronden. Sommigen zijn nog volop student, terwijl anderen fulltime werken. Gelukkig is het ijs al snel gebroken. “Marco is heel energiek en enthousiast, dus die weet daar wel raad mee.”
Ondertussen bereikt de karavaan met moeite de zoveelste heuveltop. Een helling van 14 procent blijkt toch iets te veel van het goede. “Toen hebben we besloten om niet meer van de B-wegen af te gaan,” vertelt Thijs. “Maar het is achteraf gezien wel een mooi avontuur geweest!”

Aangekomen in het Reuzengebergte slaat de groep hun kamp op aan de rand van een meertje. De jongeren maken een prachtige mountainbiketocht door de omgeving. Daarbij zorgt een lekke band voor de nodige (mis)communicatie met de plaatselijke bevolking. Natuurlijk mag ook een bezoek aan Praag niet ontbreken. De volgende camping bevindt zich dan ook middenin deze sprookjesachtige stad. De groep struint door de gouden straatjes, strijkt neer in een druk cafeetje en houdt een pittige Bijbelstudie. “Een van de vele hoogtepuntjes!” roept Thijs uit. “Het is als reisleider echt een uitdaging om een bepaalde openheid te creëren in de groep, zodat iedereen van hart tot hart kan communiceren.” Naarmate het reisgezelschap elkaar beter leert kennen, gaan de gesprekken steeds meer de diepte in.

De laatste dagen van de reis worden doorgebracht aan het Lipnomeer in het zuiden van Tsjechië. De jongeren stortten zich in het avontuur en ondernemen allerlei activiteiten, van zwemmen tot raften. “Het is geweldig om als groep je grenzen op te zoeken en te verleggen. Al gaat dat natuurlijk wel gepaard met de nodige spanning.”
Over grenzen gesproken: de Tsjechische taal is en blijft een barrière. Spreekt Thijs ondertussen al een woordje Tsjechisch? “Nou, veel verder dan pivo kom ik niet hoor!” besluit hij lachend.

Yasmin

Een vakantie om nooit te vergeten!

Een week lang lekker uitwaaien aan zee, relaxen aan het strand, surfen, beachvolleyballen, power-kiten en een heleboel sensationele strandsporten uitproberen. Kortom, een ‘beach & active’ vakantie van CrossRoads en dat leek Yasmin van den Brink (16 jaar, Amersfoort) wel wat. Ze gaf zich op, samen met een vriendin en zo zaten ze afgelopen zomer een week lang in Noordwijk aan Zee.

TEKST FREDDY GERKEMA

Ze kijkt terug op een heerlijke vakantie, maar het werd voor Yasmin meer dan dat. Want er gebeurden in die week bijzondere dingen, waar ze in de startdienst van NGK Amersfoort-Noord (5 september) ook iets over vertelde. Het begon eigenlijk al op de zondag, toen ze met de hele groep naar de kerk gingen. De voorganger gaf de jongeren tijdens de dienst nog een extra zegen mee en hij zei daarbij: ‘God zal met jullie zijn en er zullen bijzondere dingen gaan gebeuren en jullie zullen Gods liefde ervaren’.

Droog!
In de dagen daarna werd er veel gesport en het klikte best goed in de groep. Wat Yasmin ook trof was dat ze onderling hele goede gesprekken hadden: ’Er was een heel open sfeer en we hebben ook veel met elkaar gebeden - niet omdat het moest, maar omdat we dat zelf wilden. Gods aanwezigheid was heel duidelijk te voelen. Het zat soms in kleine dingen, die natuurlijk best belangrijk zijn. Er was bijvoorbeeld voor die week 33 millimeter regen voorspeld, maar we hebben geen druppel regen gehad overdag! Overal waar wij met de groep waren trok het open en zagen we een heldere blauwe lucht.’

Zomaar in gebed
En dat was niet het enige wat bijzonder was. Yasmin: ‘In de loop van de week kregen een aantal meiden uit onze groep contact met een stel jongens dat samen op vakantie was (ze hoorden dus niet bij onze CrossRoads-groep). Op één van de avonden ontstond er een heel boeiend gesprek over het geloof. Ik zat ook te praten met één van die jongens. Op een gegeven moment vroeg ik hem of hij wel eens gebeden had. Hij had nog nooit gebeden en wist niet hoe het moest maar even later was ik met hem in gebed.’

Open
Toen Yasmin dat de volgende ochtend vertelde, zei één van haar leiders dat hij nog tot vier uur ‘s nachts had zitten praten om hen het evangelie uit te leggen. Yasmin: ‘We hebben toen met de groep geld ingezameld en voor al die jongens een boekje gekocht en voor één zelfs het Nieuwe Testament. Wat ik bijzonder vond, was dat die jongens allemaal heel positief reageerden! Ze zeiden dat die avond veel voor hen had betekend. Ze stonden er echt voor open, al vonden ze het ook best wel lastig. Ik heb nog steeds contact en probeer zo goed mogelijk al hun vragen te beantwoorden.’

Jezus volgen!
Ook onderling, binnen de CrossRoads-groep gebeurden mooie dingen. Yasmin denkt daarbij vooral aan de laatste avond, toen ze gingen barbecueën op het strand. Ze hadden daar, zoals iedere dag, stille tijd. Even tijd om over God te praten en dat dan in kleine groepjes. Yasmin: ‘Daarna kwamen er ook die avond weer hele goede gesprekken over waarom je zou geloven en wat God voor je betekende. Het was echt gaaf en aan het einde van die avond hebben acht jongeren uit onze groep de keuze gemaakt om Jezus te gaan volgen. Ik vond het een vakantie om nooit mee te vergeten, het heeft mij een enorme boost in mijn geloof gegeven. Het is echt een aanrader!’